مسئله 44 : هرگاه شخصى براى شخص مالى وصيت كند كه با آن مال حج نمايد ، در صورتى كه آن مال به مقدار هزينه حج و خرج زندگى عائله وى باشد ، پس از مردن موصى حج بر موصى له واجب مىشود ، و همچنين است اگر شخصى مالى را براى حج وقف ، يا نذر ، يا وصيت نمايد ، و متولى وقف يا ناظر يا وصى آن مال را به انسان بذل نمايد حج بر او واجب خواهد بود . مسئله 45 : رجوع به كفايت ( كه معناى آن در شرط چهارم بيان شد ) در استطاعت بذلى شرط نيست و اگر انسان مالى از خود داشته باشد كه كمتر از مصارف و هزينه حج است و شخصى كمبود او را بذل نمايد براى اينكه به حج برود و قبول آن براى او مهانتى ندارد واجب است قبول كند و به حج برود و در اين فرض كه استطاعت مركّب از مال او و بذل است اگر براى برگشت خود نتواند مؤونه خود و عيالش را كفايت كند و يا بدهى دارد كه نمىتواند بدهد ، وجوب حَجّةالإسلام بر او خالى از اشكال نيست و احتياط واجب آن است كه حج را به قصد آنچه بر ذمّه اوست بجا آورد ، و بعد از آن هم اگر مستطيع شد حج ديگرى به همان قصد